Kindermishandeling komt nog steeds veel voor in Nederland. Dat is niet erg, zolang het maar adequaat gebeurt.
Mijn drie dochters ( twee van twee en één van vijf jaar ) zijn het allerbelangrijkste in mijn leven. In tegenstelling tot de meeste andere ouders heb ik namelijk heel bijzondere kinderen. Ik mag ze dan ook graag in elkaar slaan. Ik ben het overigens geheel met minister Donner eens dat de corrigerende tik uit de tijd is; net als Donner zelf trouwens. Ik geef meestal twee corrigerende hoeken en een kaakslag. Niet echt natuurlijk, het is bij ons een spelletje. Met heel veel kabaal en overdreven armbewegingen zo zacht mogelijk kinderen stompen, dat vinden ze leuk.
Mijn oudste dochter José vraagt er meestal zelf om. "Pappie, ga je me zo meteen in elkaar slaan?" "Natuurlijk lieverd!", zeg ik dan als liefhebbende opvoeder. Je moet daar trouwens erg mee uitkijken, met dit soort spelletjes. Een vriend van mij heeft een dochter die hij regelmatig alle hoeken van de kamer laat zien. Ook voor de grap. De onderwijsinspectie en de kinderbescherming zien dat anders. Nadat zij op school verteld had dat papa haar vaak in elkaar sloeg, heeft hij een paar maanden vastgezeten. Het was altijd zo'n vrolijke jongen.
Ik heb daar niet zoveel last van als mijn dochters met melk aan het gooien zijn; last van vrolijkheid bedoel ik. José heeft afgelopen maand haar persoonlijk record bekers melk omgooien verbeterd tot 47 stuks. Ze is daar nu ook huisrecordhoudster mee. Anna kwam in oktober niet verder dan 45 bekers. De caissière bij onze supermarkt keek nog wel eens vreemd naar mij als ik 10 liter melk op de lopende band zette. Ik heb haar maar uitgelegd dat wij daar maar de helft van opdrinken.
Mijn handen jeuken ook wel een beetje als de tweeling de inhoud van een potje vaseline eerlijk verdeeld over de deur, de ramen en de muren van hun kamer. Je mag dan best boos worden, zolang je maar niet doorslaat. Je moet je kinderen tenslotte ook hun geintje gunnen.
Bovendien zijn het natuurlijk vooral erg lieve kinderen. Als je Anna op de bank ziet zitten, omringd door al haar cadeautjes en ze zegt: "Dank je wel, lieve Sinterklaas", dan zit je toch wel even te soppen, hoor. En het sopt toch een stuk minder lekker als je naar een kind met twee dichtgeslagen ogen kijkt.
Niet voor niets heeft de Goedheiligman lijfstraffen al jaren geleden afgeschaft. Ook al heb je er nog zo'n zin in, huishoudelijk geweld blijft zinloos.
vrijdag
dinsdag
Een inbraakelleboog (TennisVisie, voorpublicatie clubblad ZTC, december 2006)
Als je - zoals ik - extra lessen neemt aan het eind van het seizoen, kun je tot half december op de baan staan bij ons. Dat is een bizarre sensatie.
Volgens mij heb ik een winterelleboog. Nou is mijn prestatiecurve in september al een aardig eind op weg naar het nulpunt, maar als de temperatuur diezelfde kant op gaat wordt het aantal afzwaaiers vervelend, bijna gênant.
Behalve de eenzame lesser op baan 4 is er niemand op het park als je aankomt. Bijna alle banen liggen in de duisternis te wachten op betere tijden. Je gaat de verlichte baan op en de eerste druppels vallen. Drijfnat kom je na een uurtje ballen in het hek rammen met Remco en René de koude kantine binnengestrompeld. Daar zit meestal een stelletje andere helden vergeefs te wachten op hun les. Die gaat niet meer door.
Als ook zij na een kwartiertje "ijsvrij, ijsvrij!" juichend afgetaaid zijn blijven we gedrieën achter, met niet meer dan een biertje uit de bijkeuken om onze harten te verwarmen. Je voelt je een inbreker op je eigen vereniging; de tennisbanen, de kastjes en de koelkasten zijn leeg. Bovendien weet je dat er niemand meer gaat komen. Het is alsof je met je winterelleboog een ruitje hebt ingetikt en teleurgesteld over de buit de laatste biertjes uit het kratje opdrinkt.
Buiten tennissen in december is net zoiets als snelwandelen. Dat doe je alleen als je niet helemaal goed bent. Snelwandelen, dat is één van de weinige sporten waar ik niets van begrijp. Dat is toch geen sport waar je voor kiest als je over de meest gangbare verstandelijke vermogens beschikt? Het lijkt me sowieso geen sport waar je bewust voor kiest. Bovendien moet je een fysiologische afwijking hebben om zo te kunnen lopen. De één of andere losbol heeft vroeger in een gekke bui besloten dat je dat Olympisch moest kunnen doen, snelwandelen. Lachen toch? Het wachten is op de Olympische nominatie voor langzaamzwemmen, laagspringen en achteruitfietsen.
Trouwens, boksen is ook Olympisch! Alle boksers zijn lelijke mannen door alle klappen die ze als sport incasseren. Nee, ik heb nooit gebokst. Het gebeurt regelmatig dat een bokser, na een partijtje meppen, met drie gekneusde ribben en een gebroken neus met zijn handen in de lucht staat, voor zover dat nog lukt. En die heeft dan nog gewonnen! Waar je volgens mij een hersenbeschadiging moet hebben om aan deze sport te beginnen, loopt een groot deel van de boksers er ééntje op. Dat is overigens voor een bokser minder ernstig dan voor andersdenkenden.
Maar ik had het over tennissen in december. Dat is eigenlijk net zoiets als schaatsen in augustus. Nee, dat is toch ook weer heel iets anders.
Ik neem denk ik ook maar eens ijsvrij.
Volgens mij heb ik een winterelleboog. Nou is mijn prestatiecurve in september al een aardig eind op weg naar het nulpunt, maar als de temperatuur diezelfde kant op gaat wordt het aantal afzwaaiers vervelend, bijna gênant.
Behalve de eenzame lesser op baan 4 is er niemand op het park als je aankomt. Bijna alle banen liggen in de duisternis te wachten op betere tijden. Je gaat de verlichte baan op en de eerste druppels vallen. Drijfnat kom je na een uurtje ballen in het hek rammen met Remco en René de koude kantine binnengestrompeld. Daar zit meestal een stelletje andere helden vergeefs te wachten op hun les. Die gaat niet meer door.
Als ook zij na een kwartiertje "ijsvrij, ijsvrij!" juichend afgetaaid zijn blijven we gedrieën achter, met niet meer dan een biertje uit de bijkeuken om onze harten te verwarmen. Je voelt je een inbreker op je eigen vereniging; de tennisbanen, de kastjes en de koelkasten zijn leeg. Bovendien weet je dat er niemand meer gaat komen. Het is alsof je met je winterelleboog een ruitje hebt ingetikt en teleurgesteld over de buit de laatste biertjes uit het kratje opdrinkt.
Buiten tennissen in december is net zoiets als snelwandelen. Dat doe je alleen als je niet helemaal goed bent. Snelwandelen, dat is één van de weinige sporten waar ik niets van begrijp. Dat is toch geen sport waar je voor kiest als je over de meest gangbare verstandelijke vermogens beschikt? Het lijkt me sowieso geen sport waar je bewust voor kiest. Bovendien moet je een fysiologische afwijking hebben om zo te kunnen lopen. De één of andere losbol heeft vroeger in een gekke bui besloten dat je dat Olympisch moest kunnen doen, snelwandelen. Lachen toch? Het wachten is op de Olympische nominatie voor langzaamzwemmen, laagspringen en achteruitfietsen.
Trouwens, boksen is ook Olympisch! Alle boksers zijn lelijke mannen door alle klappen die ze als sport incasseren. Nee, ik heb nooit gebokst. Het gebeurt regelmatig dat een bokser, na een partijtje meppen, met drie gekneusde ribben en een gebroken neus met zijn handen in de lucht staat, voor zover dat nog lukt. En die heeft dan nog gewonnen! Waar je volgens mij een hersenbeschadiging moet hebben om aan deze sport te beginnen, loopt een groot deel van de boksers er ééntje op. Dat is overigens voor een bokser minder ernstig dan voor andersdenkenden.
Maar ik had het over tennissen in december. Dat is eigenlijk net zoiets als schaatsen in augustus. Nee, dat is toch ook weer heel iets anders.
Ik neem denk ik ook maar eens ijsvrij.
Wat maakte ik me nou weer druk gisteren?
FC Utrecht-verdediger David di Tommaso is dinsdagochtend in zijn slaap overleden. De Fransman is 26 jaar geworden. Nadere bijzonderheden over de doodsoorzaak ontbreken. Om 14.30 uur vindt een persconferentie plaats in Stadion Galgenwaard.
Di Tommaso kwam vorig seizoen naar FC Utrecht. In zijn debuutjaar bij de club uit de Domstad werd Di Tomasso door de supporters uitgeroepen tot speler van het jaar. De Fransman was vaste basisspeler in de selectie van trainer Foeke Booy.
Een woordvoerder van de club zei dat de club overdonderd is door het overlijdensbericht. "De ploeg is ineens een van zijn beste spelers kwijt. Het is voor ons absoluut gissen naar de oorzaak. Een ding weten we zeker; Tommaso nam geen doping." Di Tomasso begon zijn loopbaan bij AS Monaco en speelde daarna vier seizoenen voor Sedan.
maandag
Metsj of duh wiek
Struikelend over de bizarre titel (wat is er mis met wedstrijd van de week?) kondigde Wilfred Genee gisteren in drie keer de 'Match of the week', FC Utrecht -Ajax aan. Helaas bleef het niet bij deze kleine blunder.
Tijdens de samenvatting was de commentator zo bijdehand om te stellen dat Jean Paul de Jong van FC Utrecht, na een zware overtreding van het veld gestuurd had moeten worden in plaats van de gele kaart die hij van scheidsrechter Verbist kreeg. Daar viel iets voor te zeggen. Als even later Nigel de Jong van Ajax hard doorgaat op Joost Terol, de keeper van Utrecht hoor je hem niet. Terol gaat met een bloedende hoofdwond per brancard van het veld. De Jong gaat vrijuit.
In de slotfase wordt een Ajax-doelpunt afgekeurd, waarbij de reden niet geheel duidelijk is. De commentator verbaast zich namens de Ajaxieden over zoveel onrecht.
Snijder protesteert namens alle Talpa-kijkers bij Verbist
Tijdens de nabespreking van Genee met analist Ruud Gullit en gast Danny Blind komt al het onrecht dat Ajax wordt aangedaan nog eens uitgebreid aan bod. De afgekeurde goal staat in het middelpunt. Blind en Genee snappen er niets van. "Je gaat me toch niet vertellen dat jij het terecht vond, hè Ruud?" Zegt Wilfred Genee tegen Gullit. Enigzins beschaamd moet Ruud toegeven dat hij zijn journalistieke taken wel naar behoren probeert uit te voeren en dat hij de beelden heeft teruggekeken. Daarop is duidelijk te zien dat Nigel de Jong Dwight Tiendali bij zijn shirt pakt en vervolgens wegduwt. "Ja maar, Ruud, dat gebeurt toch wel vaker zonder dat een scheidsrechter er voor fluit?" En daar heeft Wilfred natuurlijk gelijk; er wordt toch ook nog dagelijks straffeloos met ellebogen gewapperd en ingebroken en gemoord enzo.
Wat mij echter nog het meest verbaasde was dat de scheidsrechter niets gevraagd werd en als hij niet tot commentaar bereid was, dat dat dan even gemeld werd. Hoor en wederhoor kennen ze niet bij Talpa.
Tenslotte nog even dit. Als Wesley Snijder op zaterdagavond twee keer zijn neus snuit, willen verslaggevers met cameraploegen meteen weten of hij denkt de volgende dag te kunnen spelen. Als Joost Terol met een bloedende hoofdwond per brancard wordt afgevoerd, horen wij helemaal niets meer over zijn toestand.
Het verslaan van voetbalwedstrijden, dat is toch een andere tak van sport dan op bezoek gaan met Joling en Gordon.
Tijdens de samenvatting was de commentator zo bijdehand om te stellen dat Jean Paul de Jong van FC Utrecht, na een zware overtreding van het veld gestuurd had moeten worden in plaats van de gele kaart die hij van scheidsrechter Verbist kreeg. Daar viel iets voor te zeggen. Als even later Nigel de Jong van Ajax hard doorgaat op Joost Terol, de keeper van Utrecht hoor je hem niet. Terol gaat met een bloedende hoofdwond per brancard van het veld. De Jong gaat vrijuit.
In de slotfase wordt een Ajax-doelpunt afgekeurd, waarbij de reden niet geheel duidelijk is. De commentator verbaast zich namens de Ajaxieden over zoveel onrecht.
Snijder protesteert namens alle Talpa-kijkers bij Verbist
Tijdens de nabespreking van Genee met analist Ruud Gullit en gast Danny Blind komt al het onrecht dat Ajax wordt aangedaan nog eens uitgebreid aan bod. De afgekeurde goal staat in het middelpunt. Blind en Genee snappen er niets van. "Je gaat me toch niet vertellen dat jij het terecht vond, hè Ruud?" Zegt Wilfred Genee tegen Gullit. Enigzins beschaamd moet Ruud toegeven dat hij zijn journalistieke taken wel naar behoren probeert uit te voeren en dat hij de beelden heeft teruggekeken. Daarop is duidelijk te zien dat Nigel de Jong Dwight Tiendali bij zijn shirt pakt en vervolgens wegduwt. "Ja maar, Ruud, dat gebeurt toch wel vaker zonder dat een scheidsrechter er voor fluit?" En daar heeft Wilfred natuurlijk gelijk; er wordt toch ook nog dagelijks straffeloos met ellebogen gewapperd en ingebroken en gemoord enzo.
Wat mij echter nog het meest verbaasde was dat de scheidsrechter niets gevraagd werd en als hij niet tot commentaar bereid was, dat dat dan even gemeld werd. Hoor en wederhoor kennen ze niet bij Talpa.
Tenslotte nog even dit. Als Wesley Snijder op zaterdagavond twee keer zijn neus snuit, willen verslaggevers met cameraploegen meteen weten of hij denkt de volgende dag te kunnen spelen. Als Joost Terol met een bloedende hoofdwond per brancard wordt afgevoerd, horen wij helemaal niets meer over zijn toestand.
Het verslaan van voetbalwedstrijden, dat is toch een andere tak van sport dan op bezoek gaan met Joling en Gordon.
vrijdag
Feest ('Hobbel', gepubliceerd in Straatnieuws, December 2005)
Als kind vond ik december een heerlijke maand. De met lampjes versierde straten, de etalages van de bakker en de speelgoedwinkel waar ik zo vaak mogelijk kwijlend rondhing, pakjesavond en de hele heisa eromheen en niet te vergeten de nachtdienst waarin je met een kaars in je hand tot 11 uur 's avonds in de kerk mocht zitten. Met mijn kindersopraantje stond ik dan bovendien te soleren voor een volle kerk, als sterzanger van het kinderkoor. Ik was een schatje.
Er is een hoop veranderd. Ik ben inderdaad al lang geen schatje meer en december wordt al jaren vanaf oktober door het bedrijfsleven beheerst. De magie is geheel verdwenen, de betekenis is verloren gegaan en wat overblijft zijn verplichtingen. Inderdaad, ik ben in een melancholieke bui. Ook al omdat de door mij geplande vakantie, waar ik al een tijdje naar uitkeek, niet door kan gaan. Het leek mij wel aardig om de kerstdagen en oud en nieuw op de Canarische eilanden door te brengen. Zon in plaats van duisternis, warmte in plaats van kou en luieren als alternatief voor verplichtingen. Helaas vertelde mijn vrouw mij dat ze niet vrij is tijdens de door mij gewenste zonvakantie. Omdat ik een flexibel mens ben besloot ik dat we in de eerste week van 2006 (dan is Maria wél vrij) ook een stukje konden gaan vliegen. En waarom zou je dan niet via de digitale snelweg - eigenlijk luchthaven in dit geval - een reisje boeken? Nou, omdat je na een speurtocht via zoekmachines en reisbureaus geen vakantie kunt vinden die bij jouw budget past, daarom! Voor alle beschikbare vluchten, appartementen en studio's moeten mijn drie kleutertjes gewoon betalen. En zo veel geld hebben ze nog niet. Voor dat geld kunnen we drie weken een luxe bungalow op een prachtig vakantiepark in Duitsland of België boeken. Inclusief subtropische waterglijbaan, tennisbaan, sauna en een zonneserre met uizicht op de speeltuin, op de besneeuwde berghellingen en op de ober die je een biertje komt brengen. Krijg nou niks, er begint toch weer iets uit mijn mond te hangen! Ik denk dat ik zo meteen nog even ga surfen - eigenlijk skiën in dit geval - om een sneeuwvakantie in Duitsland te confisqueren.
"Aufmachen, ja? Holländisches Tourist hier!"
En dan kan mijn vroegtijdig aangeschafte, canarigele zonnebril, die ik voor de felle zon op de eilanden bedacht had, dienst doen als middel tegen sneeuwblindheid.
December overleven we ook wel weer!
Er is een hoop veranderd. Ik ben inderdaad al lang geen schatje meer en december wordt al jaren vanaf oktober door het bedrijfsleven beheerst. De magie is geheel verdwenen, de betekenis is verloren gegaan en wat overblijft zijn verplichtingen. Inderdaad, ik ben in een melancholieke bui. Ook al omdat de door mij geplande vakantie, waar ik al een tijdje naar uitkeek, niet door kan gaan. Het leek mij wel aardig om de kerstdagen en oud en nieuw op de Canarische eilanden door te brengen. Zon in plaats van duisternis, warmte in plaats van kou en luieren als alternatief voor verplichtingen. Helaas vertelde mijn vrouw mij dat ze niet vrij is tijdens de door mij gewenste zonvakantie. Omdat ik een flexibel mens ben besloot ik dat we in de eerste week van 2006 (dan is Maria wél vrij) ook een stukje konden gaan vliegen. En waarom zou je dan niet via de digitale snelweg - eigenlijk luchthaven in dit geval - een reisje boeken? Nou, omdat je na een speurtocht via zoekmachines en reisbureaus geen vakantie kunt vinden die bij jouw budget past, daarom! Voor alle beschikbare vluchten, appartementen en studio's moeten mijn drie kleutertjes gewoon betalen. En zo veel geld hebben ze nog niet. Voor dat geld kunnen we drie weken een luxe bungalow op een prachtig vakantiepark in Duitsland of België boeken. Inclusief subtropische waterglijbaan, tennisbaan, sauna en een zonneserre met uizicht op de speeltuin, op de besneeuwde berghellingen en op de ober die je een biertje komt brengen. Krijg nou niks, er begint toch weer iets uit mijn mond te hangen! Ik denk dat ik zo meteen nog even ga surfen - eigenlijk skiën in dit geval - om een sneeuwvakantie in Duitsland te confisqueren.
"Aufmachen, ja? Holländisches Tourist hier!"
En dan kan mijn vroegtijdig aangeschafte, canarigele zonnebril, die ik voor de felle zon op de eilanden bedacht had, dienst doen als middel tegen sneeuwblindheid.
December overleven we ook wel weer!
maandag
Herbert
Ik zat zondagavond laat nog schaatsen in Salt Lake City te kijken. Gewoon te beroerd om naar bed te gaan eigenlijk. Bovendien werd er nog behoorlijk hard gereden, de kans op wereldrecords lag zelfs ná middernacht nog dik boven de 50 %. De vaste commentator bij de vrouwen, Herbert Dijkstra, ziet vaak een hoop belangrijke details over het hoofd (bijzonder snelle rondetijden bijvoorbeeld), maar de wereldrecords waren hem dit keer niet ontgaan. Hij besloot dan ook het - op dat moment staande - record bij de vrouwen op de 1500 meter te noemen. Herbert was vermoeid denk ik, want hij zei, op de komma nauwkeurig:
"Het wereldrecord is in handen van Claudia Pechstein, het werd vorige week in Calgary gereden door Anni Friesinger."
In eerste instantie denk je die jongen vergist zich (Claudia Pechstein heeft nog nooit het wereldrecord op de 1500 meter in handen gehad), maar als je de naam Pechstein door Friesinger vervangt (dat klopte wel) krijg je alsnog een bizarre zin. Probeer maar.
Herbert vond het trouwens grappig dat er vier dames meededen die Wang heetten. Inderdaad, Herbert heeft het gevoel voor humor van minister Donner.
"Voor erg veel verwarring zorgt Lei Wang", vindt hij, "want er doet nog een Lei Wang mee. De één is 21 en de ander 23 en het zijn geen zussen."
Als je al zijn niet terzake doende en bovenal ondeskundige commentaar (voor een ex-schaatser!) verder even vergeet, blijft voor mij één raadsel over: waarom altijd en eeuwig die toevoeging en bovendien een persoonlijk record?
"1;55;64! Dat is een nationaal Chinees record. En bovendien een persoonlijk record!"
"Cindy Klassen rijdt 1;51;79! Een nieuw wereldrecord.........."
Ik zweer het, hij zegt het echt!
"Het wereldrecord is in handen van Claudia Pechstein, het werd vorige week in Calgary gereden door Anni Friesinger."
In eerste instantie denk je die jongen vergist zich (Claudia Pechstein heeft nog nooit het wereldrecord op de 1500 meter in handen gehad), maar als je de naam Pechstein door Friesinger vervangt (dat klopte wel) krijg je alsnog een bizarre zin. Probeer maar.
Herbert vond het trouwens grappig dat er vier dames meededen die Wang heetten. Inderdaad, Herbert heeft het gevoel voor humor van minister Donner.
"Voor erg veel verwarring zorgt Lei Wang", vindt hij, "want er doet nog een Lei Wang mee. De één is 21 en de ander 23 en het zijn geen zussen."
Als je al zijn niet terzake doende en bovenal ondeskundige commentaar (voor een ex-schaatser!) verder even vergeet, blijft voor mij één raadsel over: waarom altijd en eeuwig die toevoeging en bovendien een persoonlijk record?
"1;55;64! Dat is een nationaal Chinees record. En bovendien een persoonlijk record!"
"Cindy Klassen rijdt 1;51;79! Een nieuw wereldrecord.........."
Ik zweer het, hij zegt het echt!
Abonneren op:
Posts (Atom)