Geloof, Hoop & Liefde (4)

Rare Verhalen (2)

De Kruisiging

"Want God heeft de wereld zo lief gehad, dat Hij zijn enige Zoon gegeven heeft, opdat iedereen die in hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft." (vaak gevolgd door: Ter vergeving van onze zonden, amen).
Deze zin (Joh 3:16) is voor veel christenen van een geweldige betekenis en voor mij een raadsel.
Je moet voor de gein maar eens googlen op deze zin. Mensen wringen zich in de gekste bochten om hiermee hun geloof te kunnen bevestigen.

Wat het verhaal over de kruisiging bij mij oproept:

• Was dat nou echt nodig, dat hij zijn zoon gegeven heeft?
• Lekkere vader.
• Is er iemand die hier netto iets mee opgeschoten is?
• Dus omdat 2000 jaar geleden in Israël iemand is opgehangen aan een kruis door een 'woedende menigte' zijn onze zonden vergeven en hebben wij het eeuwige leven? Wat is het verband? Ik ben absoluut niet dom, maar ik begrijp hier helemaal niets van.
• Als Adam en Eva een stuk fruit 'van hem' nemen is de hele wereld vanaf dat moment zondig en als 'we' zijn zoon op gruwelijke wijze vermoorden, zijn onze zonden vergeven. Iedereen snap?
• Waarom was het zo moeilijk voor Jezus om alle ongelovigen te laten zien dat hij de zoon van god is/was tijdens 'het proces'? Hij had toch wel een paar trucs in huis.
• Of mocht dit niet en waarom dan niet?
• Ook vluchten moet voor hem toch een makkie geweest zijn. Of was dit zijn wel erg vergaande manier om 'zijn andere wang te tonen'?

Het is voor mij allemaal te vaag, onbegrijpelijk en barbaars. Helemaal als mensen vertellen dat uit dit soort verhalen gods liefde voor ons blijkt.

Ik zie vooral veel wantrouwen, overdreven woede en onlogische consequenties.
Maar goed, zoals gezegd, ik begrijp het allemaal niet.

Geloof, Hoop & Liefde (3)

Rare Verhalen (1)

De Verboden Vrucht

God heeft de twee mensen die hij zojuist geschapen heeft, Adam en Eva, in een paradijselijke omgeving geplaatst. Om het een beetje spannend te houden heeft hij ze verteld dat ze niet van de vruchten van die ene boom mogen eten. Ik vind dat een vreemd, sadistisch trekje van deze grote mensenvriend.


Papa zet twee kinderen in een prachtige speeltuin en vertelt ze dat ze niet in de draaimolen mogen. Mogen jullie één keer raden waar die kinderen het liefst in willen. Als Hans en Grietje zich vervolgens door de man van de draaimolen hebben laten overhalen om een ritje te maken, wordt papa zo boos dat hij ze de speeltuin uitschopt en zichzelf uit de ouderlijke macht zet. Ik vind dat persoonlijk een lichtelijk-gestoorde-voormalige ouder. Een rare man.

De manager heeft voor zijn personeel een mooie nieuwe kantine in laten richten, "maar", zo zegt hij, "jullie moeten van de koffieautomaat afblijven." Als op een kwade dag de servicemonteur langskomt en hij ziet dat zijn automaat nog nooit gebruikt is, vraagt hij aan het personeel wat er aan de hand is. De consultant legt uit hoe het zit, waarop de servicemonteur vertelt dat er echt niks mis is met de automaat. Opgelucht nemen de consultant en zijn vrouwelijke coach een bakkie, waarop ze door de manager op staande voet worden ontslagen, met pek en veren de deur uitgezet én ze krijgen van hem een proces wegens diefstal aan de broek. Deze manager heeft volgens mij (naast overmatige geldingsdrang) een gebrek aan sociale en emotionele vaardigheden. Wij noemen zo iemand een rare man.

Terug naar Adam, maar vooral naar Eva, die een gesprek heeft aangeknoopt met een slang (je moet wát in de Hof van Eden) in de verboden boom. "Bladerslipjes nóóit op 60 graden wassen en het zijn elstars!", weet de slang en Eva is niet meer te houden. Ze neemt een hap van een appel en geeft er één aan Adam. Dan begrijpen ze dat ze stout geweest zijn. Ze schamen zich en verstoppen zich voor god. Ze zijn bang dat hij boos is.
Nou, dat valt erg mee. God schopt zijn kinderen het paradijs uit en wil nooit meer iets met ze te maken hebben. Daarnaast zijn voor straf alle nakomelingen van Adam en Eva vanaf hun geboorte niet te vertrouwen.

Zo pakt een barmhartige, vergevingsgezinde, goedbedoelende vader dat soort zaken aan. Zeggen ze.
Ik vind dit gewoon een rare man

Geloof, Hoop & Liefde (2)

Deel 1 was een filosofisch en cryptisch aanloopje naar het onderstaande.

Geloof is voor mij een wereldwijd kwaad, dat verdeeldheid zaait in plaats van verbroedering. Ik vind daarnaast het woord 'geloof' verkeerd gekozen, collectieve zinsbegoocheling is beter maar dat klinkt niet lekker. Je ziet, zelfs bij verder toch redelijk weldenkende mensen dat ze hun verstand uitschakelen en welk 'geloof' dan ook belijden en (meestal) uitdragen.

Weten deze mensen niet:

• Dat ze (vaak al vanaf hun geboorte) geïndoctrineerd zijn? Wat nou vrije keuze?
• Dat 'hun geloof' op de eerste plaats geografisch en culturureel bepaald is?
• Dat hun geloof niet betekent dat ze ergens in geloven, maar dat ze samen met een groep mensen hebben afgesproken om volgens bepaalde regels te denken en te handelen. Ze maken zichzelf wijs dat ze collectief iets geloven.
• Dat religies het over een almachtige god hebben, terwijl deze almachtige zo ongeveer de helft van de wereldbevolking laat stikken?
  

Elke dag hoor, zie of lees ik dingen waar ik met mijn hoofd niet bij kan.

• Een vrouw die moslim is geworden, omdat haar man dat ook is. De vanzelfsprekendheid waarmee zo'n vrouw dat brengt vind ik stuitend.
• Marianne Thieme vertelt dat zij bij de zevendedagsadventisten terecht is gekomen, omdat daar veel vegetariërs zitten. Hoe onnozel kan een mens zijn?
• Mensen die elkaar (willen) afslachten vanwege een (licht) afwijkende levensovertuiging.

Mensen vragen mij wel eens waarom ik me zo druk maak over religie. Dat is omdat ik denk dat de mensheid (maar zeker ik) beter af zou zijn zonder religie. Mensen zouden elkaar beter begrijpen en minder snel oordelen, denk ik.

En dan was er natuurlijk nog de 'doopplechtigheid' in de Nederlandsch gereformeerde kerk in Utrecht van ruim drie jaar geleden, waarbij onze tweeling gedoopt werd en ik diep gekwetst (http://www.henkbongers.nl/2003/10/het-woord-van-god-afgelopen-zondag.html). Waar ik naderhand nog het kwaadst om was/ben, was/is het totale gebrek aan erkenning van mijn gevoelens over de - in mijn ogen - liefdeloze en barbaarse dienst. De meeste kerkgangers vonden dat ik mijn mond moest houden, omdat ik niet wist waar ik het over had. Dit is volgens mij tekenend voor religie in het algemeen: een starre, zelfingenomen houding die andersdenkenden niet alleen uitsluit, maar zelfs veroordeelt.
Daar kan ik mij (gelukkig) druk om maken, ja.

Wordt vervolgd

Geloof, Hoop & Liefde (1)

Ik geloof dat er hoop is
Hoop op universele liefde

Maar ik ben bang dat de hoop ijdel is
Tenzij liefde écht alles overwint

Long Road To Ruin

Long road to ruin there in your eyes
Under the cold streetlights
No tomorrow, no dead end in sight

(Foo Fighters, 2007)

De laatste Hobbel, is dat erg? ('Hobbel', gepubliceerd in Straatnieuws, december 2007)

Hierbij een integrale weergave van mijn laatste bijdrage aan Straatnieuws

Afscheid nemen doet pijn; kent u die uitdrukking dames en heren? Afscheid nemen doet pijn, of scheiden doet lijden, zoals sommige mensen zeggen.
Ik moest daar van de week aan denken, nadat ik een telefonisch gesprek met mijn hoofdredacteur had gehad. We gaan uit elkaar. We nemen afscheid en dan word ik boos en verdrietig.
Heeft u dat ook wel eens, lieve lezer, dat u afscheid van iemand moet nemen en terwijl u het eigenlijk helemaal niet leuk vindt, dat u denkt: "Ja, rot maar lekker op teringwijf, ga maar iemand anders lastig vallen met je smoesjes en je lulverhalen!"
Je bent verdrietig omdat je haar al zo lang kent en je van haar hield en je bent boos omdat je vindt dat het haar schuld is. Je neemt afscheid omdat het moet en het doet pijn omdat je het eigenlijk niet wilt. Ook al heb je er zelf voor gekozen, je mist haar nu al.
Afscheid nemen doet pijn.

Of je moet scheiden van iemand, omdat hij of zij naar een ver land gaat of - erger - op weg naar een ver land tegen een boom rijdt. Je wilt niet dat hij of zij er niet meer is, maar hij of zij gaat toch.
Je hebt er niet voor gekozen en je mist hem of haar verschrikkelijk. Je bent zelfs boos op iemand omdat hij is overleden: "Wat een hufter, gaat ie dood."

Is dat erg, lieve lezer, dat u boos wordt? Is het erg dat het u zo'n moeite kost om afscheid te nemen?
Ja hè, dat is erg. Je leven is ineens één grote puinhoop, je slaapt slecht en je begint spontaan te huilen tijdens het jeugdjournaal en dat allemaal omdat die druiloor zo nodig jullie relatie moest verpesten. Het is niet eerlijk dat de liefste man van de wereld kanker moest krijgen.
Of mag je daar misschien wél een beetje kwaad om worden? Mag je best een paar maanden moeite hebben om het afscheid van een vriend te verwerken? Zijn die boosheid en die pijn misschien nodig om het afscheid te kunnen verwerken?
Ja hè, lieve lezer, ja natuurlijk mag je schreeuwen tegen de buurman dat hij beter had kunnen overlijden en natuurlijk mag je twee weken je bed niet meer uitkomen omdat je liefdesverdriet hebt. Je hebt een groot verlies geleden en dat moet je op je eigen manier kunnen verwerken. Pas als je je leven een tijdje gierend uit de klauw hebt laten lopen, kan het daarna weer normaal worden.

Ik wens u nog smakelijk leesvoer toe, met stukjes poëzie en proza ofzo.

Ds. Hobbel

Mocht u - om wat voor reden dan ook - geen afscheid van mijn stukjes kunnen nemen, kijk dan eens - vaker mag ook - op:
http://www.henkbongers.nl/ of http://www.lelijkemannen.nl/

Hout Zit Fout

Omdat ik tegenwoordig beroepsmatig úren in de auto doorbreng, luister ik erg veel radio en draai ik erg veel radioreclame weg.
Wat een treurnis, die radiospotjes.
Omdat ze dat bij BNN ook vonden, loofden ze daar Het Houten Reclameblok uit voor de irritantste productaanbeveling op de radio.


BNN top-3:

1. Centraal Beheer. In de reclames is een radio-dj te horen die een product aanprijst.
2. De LOI ('Merel en Wouter')
3. Carglass (Sterretje in voorruit)

Toegegeven, ik ga niet uit mijn dak ( in mijn VW Caddy cabrio) van vreugde als ik ze hoor, maar irritant, ach.
Martin Ros, die is pas irritant! Nu zijn al de spotjes van Interpolis afgrijselijk (ook op tv), maar die van het 'laatje' en het 'loodje' staat zonder concurrentie op numero uno bij mij. Ik weet niet eens met zekerheid waar hij over gaat, zo snel ram ik m'n radio uit!

Kortom, mijn top-3:

1. Interpolis
2. Postbankspotjes met die blauwe frigide trut en Jan Mulder (toelichting lijkt me volstrekt overbodig)
2. ING-gesprek met uitzicht (quasi-kritische en bedacht-serieuze, geacteerde rampengesprekken 'uit de hoogte'). En dan de debiele toevoeging dat je het hele gesprek kunt horen op weet-ik-veel-en-het-interessert-me-geen-hol-waar. Welke halve zool gaat dat doen?

Opvallend: alle drie uit het bank/verzekeringswezen.
Iemand nóg irritantere gehoord?